Քաղաքական ցանկացած պայքար ունի մեկ անանց սահման՝ մարդկային կյանքը։ Այդ սահմանը չի կարող լինել բանակցելի, հարաբերական կամ երկրորդական։
Քաղաքական դրդապատճառներով կալանավորված Նարեկ Սամսոնյանի առողջության կտրուկ վատթարացումը ահազանգ է, որը պետք է լսելի լինի բոլորի համար՝ անկախ քաղաքական դիրքերից։
Մարդկային կյանքը չի կարող դառնալ ճնշման գործիք, քաղաքական հաշվարկի նյութ կամ լռությամբ ընդունվող «ֆոնային ռիսկ»։ Այստեղ այլևս խոսքը դիրքորոշումների մասին չէ, այլ պատասխանատվության։
Նարեկ Սամսոնյանը պետք է անհապաղ ազատ արձակվի։ Դա է պահանջում էլեմենտար բանականությունն ու մարդկային նվազագույն կարեկցանքը, ինչպես նաև` պարտքը:
Լռությունն այս պահին չեզոքություն չէ։
Լռությունը մասնակցություն է։
Դավիթ Անանյան